Maj 2020 – filmy

7921010.3

Capone (2020)

Czekałem na nowy film Josha Tranka, bo byłem ciekaw czy poprzedni film reżysera “Fantastyczna Czwórka”, który przez problemy za kulisami okazał się jedną z najgorszych produkcji komiksowych ostatnich lat, to był wypadek przy pracy, czy jednak Trank to nie jest tak utalentowany reżyser jak wszyscy zakładają. Byłem zaintrygowany, czy odkuje się filmem z Tomem Hardy w roli Ala Capone’a.

Niestety produkcja o ostatnim roku życia gangstera cierpiącego na demencję, któremu miesza się przeszłość z teraźniejszością, nie wie co jest prawdą, ma wyrzuty sumienia, to nudny film. Pomysł jest super, ale to jest jeszcze gorszy film jak F4 Tranka. A co do Toma Hardy’ego to oglądam wszystko z nim, więc jestem świadom, że aktor lubi szarżować (np. Peaky Blinders, Legend), co czasami jest plusem, a w innych przypadkach minusem produkcji.

W tym przypadku poszedł tak daleko w szarżowanie, że położył film, ma dosłownie jedną dobrą scenę (strzelanie z broni). Rozumiem  czemu służyła charakteryzacja, żeby postarzeć aktora, ale w tej charakteryzacji przypominał wszystkie role Deppa z makijażem na twarzy.

Ale co tam charakteryzacja – gość wskoczył na wyższy poziom przesadnej gry. To co wyprawia z głosem bije wszystkie jego wcześniejsze role, gdy zmienił głos, nawet Bane’a w “The Dark Knight Rises” Nolana. Dosłownie skrzeczy jak żaba, nie da się go słuchać. Tom Hardy to jeden z najlepszych aktorów, ale to jest jego najsłabsza rola. Matt Dillon i Kyle MacLachlan są spoko, ale też za bardzo nie mają co grać.

sonny_capone-37830d8

Najlepiej z obsady wypadł Noel Fisher w roli syna Capone’a, którego znam z serialu Shameless. Nie dość, że dobrze gra, to z wiekiem coraz bardziej przypomina Hardy’ego. Nie dziwię się, że obsadzono go w roli syna gangstera. Fisher ma podobną charyzmę co Tom Hardy, który mam nadzieję, że nie skończy jak Michael Fassbender, czyli będzie grał w samych słabych filmach. Postawię 2/6, ale sam nie wiem za co, chyba za to, że w jednym filmie zagrali Kyle i Tom, jedni z moich ulubionych aktorów.

Foxtrot Six (2020)

Rok 2030. W Indonezji panuje głód, krajem rządzą skorumpowani politycy. Kongresmen, też były żołnierz oraz jego koledzy z kompanii walczą o uratowanie Indonezji przed politykami, którzy rządzą krajem. Kolejny akcyjniak z Indonezji, którego akcja dzieje się w roku 2030, więc są elementy SF, np. futurystyczny sprzęt jak niewidzialny kostium, ale poza technologią jak z kina SF,  to jest typowe mordobicie z Indonezji, tylko że czasami walczą z niewidzialnym żołnierzem.

Film zrealizowany na wysokim poziomie, nie tylko mordobicia i sceny akcji, ale też efekty specjalne dają radę. Aktorsko jest drewniane, ale wiadomo po co się ogląda tego typu produkcje, nie dla aktorstwa. Może nie dorównuje Raid, to nie ten poziom, ale całkiem nieźle się bawiłem na tym mordobiciu. Ocena: 4-/6.

Harriet (2019)

Film z którym mam ogromny problem, co jest dziwne, bo interesuje mnie historia niewolnictwa w USA. Każdy film poruszający taką tematykę obejrzę z zainteresowaniem. A jak jeszcze porusza temat, którego nie znam, jak właśnie fascynującą i zaskakującą historię Harriet Tubman (gdyby to nie był film na faktach pomyślałbym, że scenarzystów poniosła fantazja), w którą wcieliła się jedna z najlepszych brytyjskich aktorek, Cynthia Erivo (Wdowy, Źle się dzieje w El Royale, serial Outsider), to nie mogłem odpuścić.

Nie dziwię się nominacji dla Erivo, gra doskonale, tak jak zawsze, a poza tym jest to porządnie nakręcony film, który trzyma w napięciu, ma świetną muzykę (piosenka, którą napisała i zaśpiewała Erivo też daje radę), ale nie pozamiatał mną emocjonalnie, tak jak inne filmy poruszające temat niewolnictwa. Może zabrzmi to dziwnie, ale bardziej poruszył mnie “Django” Tarantino.

ca-times.brightspotcdn.com

Było w filmie Quentina kilka takich momentów, które mną pozamiatały mocno, nie mówiąc o filmie “12 Years a Slave”, czy nawet o takim klasyku jak serial “Północ Południe” z Patrickiem Swayze. Dla mnie jest to tylko porządna produkcja i może wychodzę na niewrażliwego, choć mnie łatwo wzruszyć, pozamiatać emocjonalnie tak, że pozbierać się po seansie nie potrafię, a w przypadku Harriet coś między filmem a mną nie zaskoczyło tak jak powinno. Stąd taka ocena a nie inna, czyli 4-/6.

Luce (2019)

Nauczycielka Harriet Wilson zaalarmowana wypracowaniem Luce, najlepszego ucznia w szkole, informuje rodziców o swoich obawach co doprowadza do spięć między Harriet i Luce’em. Znakomity film, który ogląda się jak pierwszorzędny dreszczowiec, choć to produkcja tak naprawdę o rasowych uprzedzeniach i statusie społecznym. Świetne role Kelvina Harrisona Jr., Octavii Spencer, Naomi Watts i Tima Rotha. Ocena: 5/6.

Proxima (2019)

Znakomita Eva Green w roli Sary – astronautki, która niedługo poleci na Marsa, ale jako mama obawia się rozłąki z córką. Nie jest to SF ani film, którego akcja dzieje się w kosmosie, jak np. First Man, tylko dramat o mamie i córce, ich relacjach, jak wpływa praca Sary na jej życie i rodziny. Kameralne kino, które dobrze się ogląda dzięki roli francuskiej gwiazdy, ale też kilkuletnia i debiutująca Zelie Boulant jest świetna w roli córki.  Z takich kameralnych historii, które niby dotyczą kosmosu, a tak naprawdę ludzkich spraw, to o wiele bardziej mi się podobał wymieniony już First Man, ale na tyle film z Ewą Green mi się podobał, że postawię 4/6.

doc_11182_0

The Death And Life of John F. Donovan (2018)

Obejrzałem tą produkcje głównie dla gwiazdorskiej obsady, a występują m.in. Susan Sarandon, Kathy Bates, Natalie Portman, Thandie Newton, Jacob Tremblay, a nawet pojawia się na chwilę Michael Gambon. Choć zaznaczam że większość, oprócz Natalie Portman i cudownego dziecka z Hollywood, gra epizody i drugi plan. Portman gra mamę 11-latka, Ruperta, który jest zafascynowany gwiazdorem Johnem F. Donovanem. Do tego stopnia, że postanawia Rupert wysłać list do gwiazdy, na który aktor odpisuje. Utrzymują korespondencję przez wiele lat co w końcu wychodzi na jaw i doprowadza do wielu problemów.

the-death-and-life-of-john-f-donovan-e1570527109801

W roli gwiazdy obsadzono Kita Haringtona i jestem zaskoczony, bo nieźle zagrał, nie jest tak drewniany jak w Grze o Tron. Nie widziałem w aktorze Johna Snowa tylko postać, w którą się wcielił. Dobry występ ma też Jacob Tremblay, choć w jednej scenie mocno przeszarżował, gdy ogląda serial ze swoim ulubieńcem. Ale tak szczerze, to nie wiem jak ocenić tą produkcję Xaviera Dolana, bo przez ponad połowę dobrze się oglądało, ale w końcówce się zacząłem nudzić.

No i może nie powinienem tego mówić, ale to mój pierwszy raz z Dolanem, nie widziałem żadnego wcześniejszego filmu tego reżysera, więc nie mogę porównać z resztą jego filmografii. Widać, że facet ma talent, styl, który wyrobił sobie przez lata, więc może skuszę  się na kilka wcześniejszych filmów Dolana. Zwłaszcza, że ta produkcja przez miłośników reżysera uważana jest za jedną ze słabszych, a oglądało mi się całkiem nieźle przez większość seansu. Ocena: 4-/6.

the-death-and-life-of-john-f-donovan2-e1570527163542

The Vast of Night (2020)

Nowy Meksyk, koniec lat 50. XX wieku. Pewnej nocy młoda telefonistka Fay i DJ radiowy Everett odbierają niezwykłe częstotliwości. Film, który jest hołdem dla SF z lat 50, a zwłaszcza dla klasycznej Strefy Mroku Roda Serlinga, co widać od pierwszej sceny. Na początku jest pokazany stary telewizor, w którym leci czarno-biała czołówka inspirowana czołówką Strefy Mroku, słychać głos narratora podobny do Serlinga, ale okazuje się, że oglądamy odcinek fikcyjnego serialu “Teatr paradoksu”.

Dobry debiut reżyserski Andrew Pattersona. Realizacyjnie to świetna robota, zdjęcia, muzyka, montaż, no i świetnie zagrany, ale też nietypowy film SF,  bo film opiera się na dialogach wypowiadanych w szybkim tempie,  jak w filmach wg scenariuszy Sorkina, a dialogów jest dużo co może początkowo rozprasza, ale z czasem film wciąga i trzyma mocno w napięciu. Nie ogląda się jak dzieło debiutanta, ale reżysera ze swoim stylem. Nie zdziwię się jak Patterson zostanie zauważony przez Hollywood i zrobi coś np. dla Marvela, dla Disneya, bo widać w debiucie jaki ma talent. Ciężko do pierwszego filmu się o cokolwiek przyczepić. Ocena: 4.5/6.

vast-of-night-759

Maj 2020 – filmy

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.